της Ειρήνης Βεντούρη, υποψήφιας Διδάκτορος Γεωπονικής Σχολής ΑΠΘ

Ο γεωργικός τομέας, σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (Δ.Ο.Ε.), θεωρείται ένα από τα πιο επικίνδυνα επαγγέλματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ενασχόληση με γεωργικές εργασίες συνδέεται άμεσα με την υγεία, καθώς σχετίζεται με εκτεταμένη χρήση χημικών, με την έκθεση σε μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες, στενή επαφή με τα ζώα και τα φυτά, δύσκολες στάσεις του σώματος κατά την εργασία και χρήση επικίνδυνων γεωργικών εργαλείων και μηχανημάτων (ILO, 2009).

του Στέλιου Παπαδόπουλου
αναδημοσίευση από τη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

 Σύμφωνα με τον πρόσφατο ορισμό των ειδικών «νέος/αναδυόμενος εργασιακός κίνδυνος» είναι ένας κίνδυνος που είναι ταυτόχρονα «νέος» και «αυξανόμενος». Με τη λέξη «νέος» εννοούμε ότι:

  • Ο κίνδυνος ήταν προηγουμένως άγνωστος και προκαλείται από νέες διεργασίες, νέες τεχνολογίες, νέους τύπους χώρων εργασίας ή από κοινωνικές ή οργανωτικές αλλαγές, ή
  • Ένα προϋπάρχον από καιρό θέμα άρχισε πρόσφατα να θεωρείται πλέον ως κίνδυνος λόγω αλλαγών στις κοινωνικές αντιλήψεις (π.χ. στρες, bullying, σεξουαλική παρενόχληση) ή νέων επιστημονικών γνώσεων (π.χ. καρκινογόνα κ.ά.).

lightingΣτη λειτουργία μιας εγκατάστασης, ο βιομηχανικός φωτισμός υπεισέρχεται ως ζήτημα σε διάφορους προβληματισμούς, όλοι εκ των οποίων έχουν οικονομική διάσταση, άμεση ή έμμεση. Οι τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων ετών στο χώρο του φωτισμού δε, έχουν ανοίξει ένα νέο πεδίο βελτιστοποίησης, τόσο σε θέματα ενεργειακής απόδοσης, όσο και σε θέματα ποιότητας φωτισμού των σύγχρονων φωτιστικών σωμάτων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο βιομηχανικός φωτισμός σχετίζεται με την παραγωγικότητα. Η βελτίωσή του αποτελεί μια επένδυση που “αποδίδει” και το προσδοκώμενο όφελος είναι σημαντικό τόσο σε απόλυτα οικονομικά μεγέθη, όσο και έμμεσα, μέσω της αύξησης της απόδοσης των εργαζομένων. Έντούτοις, ο σχεδιασμός, η εγκατάσταση και η λειτουργία ενός φωτιστικού συστήματος δεν είναι μονοδιάστατο πρόβλημα.

τιου Β. Παπακωστόπουλου

Η σχολική τσάντα, με τα βιβλία, τα τετράδια και τα υπόλοιπα σχολικά αντικείμενα μπορεί να καταστεί αρκετά βαριά, υπέρμετρα μάλιστα, για κάποιες ομάδες μαθητών. Η σχολική τσάντα ενός μαθητή της 2ας Δημοτικού μπορεί να έχει βάρος που αντιστοιχεί στο 1/4 του συνολικού βάρους του παιδιού.
Τέτοια αναλογία θα ήταν επιβαρυντική για οποιονδήποτε άνθρωπο. Φανταστείτε έναν ενήλικο που ζυγίζει 80 κιλά να πρέπει να μεταφέρει καθημερινά στην εργασία του 20 κιλά. Στους μικρόσωμους όμως μαθητές, που αναπτύσσονται σε όλο τους το σώμα, το πρόβλημα είναι εντονότερο και μπορεί να έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις στην ανάπτυξή τους. Μπορεί η επιλογή της τσάντας να συμβάλλει στη μείωση του προβλήματος;