Εκτύπωση

του Στέλιου Παπαδόπουλου
αναδημοσίευση από τη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

 Σύμφωνα με τον πρόσφατο ορισμό των ειδικών «νέος/αναδυόμενος εργασιακός κίνδυνος» είναι ένας κίνδυνος που είναι ταυτόχρονα «νέος» και «αυξανόμενος». Με τη λέξη «νέος» εννοούμε ότι:

Ο κίνδυνος είναι «αυξανόμενος» όταν:

Ο γράφων εργάζεται ως Ιατρός Εργασίας σε επιχειρήσεις από το 1982. Σε αυτά τα 28 χρόνια έχει βιώσει μεγάλες αλλαγές στο εργασιακό και επιχειρηματικό περιβάλλον και θα βιώσει ακόμη μεγαλύτερες και ταχύτερες. Μερικές από τις σημαντικότερες αλλαγές που είδε να συντελούνται και οι οποίες συνδέονται με νέους κινδύνους είναι οι παρακάτω.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπενθυμίσουμε τις αυξημένες παροχές των τελευταίων ετών σε ανώτερα στελέχη του ιδιωτικού τομέα, όπως: δωρεάν αυτοκίνητο και καύσιμα, κάρτες για γεύματα, ρούχα και διακοπές, stock options κ.ά. Λόγω αυτών των παροχών, πολλά από αυτά τα στελέχη υπομένουν δυσάρεστες καταστάσεις μέσα στην επιχείρηση με αποτέλεσμα αύξηση του άγχους και του στρες και συνακόλουθες βλάβες της σωματικής και ψυχικής τους υγείας. Υποφέρουν, κινδυνεύει η υγεία τους, αλλά παραμένουν στη θέση τους από το φόβο να μην χάσουν αυτά τα προνόμια, αν και γνωρίζουν ότι μπορεί να βρούνε άλλη θέση εργασίας με μικρότερες αποδοχές και παροχές, ικανές να τους παρέχουν ικανοποιητικό επίπεδο διαβίωσης, όχι όμως αυτό που πιστεύουν ότι πρέπει να έχουν. Και πάλι οι επιταγές του lifestyle είναι η ρίζα αυτής της πίστης.

Συνεχώς αυξανόμενα ποσοστά εργαζομένων γυναικών που βάζουν την επαγγελματική τους ανέλιξη σε πρώτη προτεραιότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία οικογένειας σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία ή την μη-απόκτηση παιδιών. Μακροπρόθεσμα και τα δύο έχουν δυσμενή επίπτωση στη ψυχική υγεία. Επίσης, παρατηρείται η υιοθέτηση από γυναίκες εργαζόμενες παραδοσιακών συμπεριφορών «ανδρικού τύπου», δηλαδή μεγάλος ανταγωνισμός, επιθετικότητα, σκληρή και πολύωρη εργασία, κάπνισμα κ.ά., με αποτέλεσμα την ανάπτυξη νοσημάτων που παλαιότερα προσέβαλαν κυρίως άνδρες.

Οι εκτεταμένες αυτές αλλαγές στον κόσμο της εργασίας σε συνδυασμό με την απομόνωση που συνεπάγεται το κυνήγι του προσωπικού στόχου και η ικανοποίηση «τεχνητών» αναγκών, μπορεί να φέρει σε απόγνωση ένα άτομο που διαπιστώνει ότι οι προσωπικές του θυσίες για την επιχείρηση, ακόμη και η υποχώρησή του σε αξίες, δεν έφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Τότε μπορεί να οδηγηθεί ακόμη και σε ακραία συμπεριφορά όπως έδειξε η περίπτωση της France Telecom με τις δεκάδες αυτοκτονιών εργαζομένων της σε λιγότερο από ενάμισι χρόνο. Δοκιμασμένα προγράμματα για την διάγνωση και αντιμετώπιση του στρες μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά την διεύθυνση ανθρώπινου δυναμικού που προσπαθεί να τεκμηριώσει τις προτάσεις της για υποστήριξη του προσωπικού με ειδικά προγράμματα (employee assistance programmes) ταυτόχρονα με την επίτευξη των επιχειρηματικών στόχων.

Η εγκληματικότητα, εκτός από τράπεζες, αρχίζει πλέον να αγγίζει καταστήματα λιανικής κάθε είδους. Αυξανόμενα περιστατικά ληστειών θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την φυσική αλλά και ψυχική υγεία του προσωπικού. Η προετοιμασία με προγράμματα αντιμετώπισης μετατραυματικού στρες προσφέρει μια πολύτιμη βοήθεια στο προσωπικό αποδεικνύοντας έμπρακτα το ενδιαφέρον της διοίκησης.

Επειδή το περιβάλλον εργασίας θα συνεχίσει να μεταβάλλεται, και μάλιστα με γρήγορους ρυθμούς, ολοένα και νέοι κίνδυνοι θα αναδύονται. Η καλύτερη πρόληψή τους θα είναι ο έγκαιρος εντοπισμός και η αποφυγή των σφαλμάτων του παρελθόντος.